Najlepszy producent opakowań plastikowych!

Prowadzisz biznes np. catering z dostawą do klienta? Potrzebujesz profesjonalnych opakowań plastikowych, które będą szczelne i nie zniszczą się po krótkim czasie? Sprawdź więc naszą ofertę!

Od dawna zajmujemy się produkcją opakowań plastikowych dla wszelkiego rodzaju firm na terenie całej Polski. To, co charakteryzuje nas perfekcyjnie to doświadczenie i znajomość swojego fachu. Nasze opakowania są niezniszczalne, wykonujemy je starannie tak, aby zadowolić nawet najbardziej wymagającego klienta. Sprawdzą się wszędzie. Tylko u nas zamówisz opakowania o każdej pojemności, rozmiarze oraz wybranym przez Ciebie kształcie. Ponadto wydasz za nie tyle co nic. Warto? Zdecydowanie tak! Czemu więc nie spróbujesz jak nasi inni, stali klienci, którzy zaufali nam już dawno i nadal są zadowoleni z wykonywanych przez nas usług? Ich pozytywne opinie mówią same za siebie!

Nie czekaj – napisz lub zadzwoń! Zamówienie powyżej xyz? Producent opakowań plastikowych! Postaw na profesjonalizm i niezawodność – postaw na nas i naszą firmę!

Depilacja laserowa Lodz – usuwanie zbędnych włosków

Sposobów na usuwanie włosków jest bardzo dużo, ale takim najlepszym sposobem jest depilacja laserowa, dzięki której pożegnamy zwykłe maszynki oraz pianki do golenia. Jeśli marzą Ci się gładkie nogi pozbawione ciągle odrastających włosków, to ta depilacja jest właśnie dla Ciebie. Jest to bezpieczny zabieg, który jest wykonywany przez osobę z odpowiednim wykształceniem i doświadczeniem. Taka depilacja laserowa Lodz – usuwanie zbędnych włosków pozwala przez długi czas cieszyć się gładkimi nogami bez konieczności wykonywania depilacji co drugi dzień. Poza tym jest zabiegiem, który można wykonywać nie tylko na nogach, ale również na innych częściach ciała, tj, pachy, okolice bikini czy górna warga. To w jakim stopniu depilacja będzie skuteczna, zależy od tego, jaką mamy karnację skóry oraz kolor owłosienia. Zabieg nie powoduje żadnych skutków ubocznych ani podrażnień skóry w tych wrażliwych miejscach. Efekty są zadowalające i pozwalają cieszyć się gładką skórą przez cały czas. Mogą z niej skorzystać osoby w różnym wieku.

Dobry i skuteczny psycholog

Nie każdy z nas potrafi sobie radzić ze swoimi problemami, które bardzo często sprawiają, że się nam odechciewa żyć. Dlatego warto skorzystać z pomocy psychologa, który będzie mógł nam pomóc zrozumieć, na czym tak naprawdę polega nasz problem i dlaczego spotkało to właśnie nas. Taki dobry i skuteczny psycholog prowadzi terapię indywidualną, małżeńską oraz par. Na terapię mogą zapisać się osoby z różnymi zaburzeniami, np. depresją czy nerwicą natręctw, z którymi sami nie potrafimy sobie poradzić. Różne lęki, obawy i natręctwa, które sprawiają, że zamykamy się na ludzi, na świat oraz to, co nas otacza. Dlatego warto od razu odwiedzić specjalistę, który będzie mógł nam pomóc w różnych sytuacjach i problemach. Posiada on odpowiednią wiedzę i doświadczenie w pomaganiu osobom z różnymi zaburzeniami. Dzięki temu można odzyskać chęć do życia, ale też lepiej zrozumieć samego siebie i poznać przyczyny takich zaburzeń. Więc nie trzeba czekać, tylko od razu zapisać się na wizytę do psychologa, który przyjmuje różne osoby.

Wieś Mszanka Mała i wyjątkowa

Mszanka, to niewielka wieś, która kojarzy się z miejscem, jakich w naszym kraju jest po prostu niemało. Nie ma w tym nic dziwnego. Wsi w Polsce jest bardzo dużo i większość z nich nie wyróżnia się niczym szczególnym. Warto jednak wiedzieć, że wieś Mszanka, z wielu względów jest po prostu wyjątkowa.
Warto zacząć od tego, że jest to wieś, którą śmiało można określić jako jedną z ładniejszych. Pięknie położona, pełna terenów zielonych, z ciekawymi zabudowaniami. To jednak nie jedyna cecha, która wyróżnia ją spośród innych wsi. Druga cechą jest historia wsi.
Wieść Mszanka została założona w 1364 roku, na mocy dokumentu wydanego przez króla. Przez kilkaset lat była w rękach prywatnych, dopiero w czasie pierwszego rozbioru Polski zmieniła właściciela.
Obecnie jest wsią, którą warto zobaczyć – wyróżnia się ciekawym wyglądem, zabudowaniami i popularnością. Co roku powstaje w tej wsi wiele nowych budynków, do wsi zaś sprowadza się coraz więcej rodzin? Warto poznać tą wieś, a być może nawet w nim zamieszkać.

Istota kompetencji zawodowych interwenta

Modelowym punktem odniesienia, określającym w skrócie istotę kompetencji zawodowych interwenta kryzysowego, są uwagi na temat podstawowych zasad interwencji, podane przez M.W. Rhine M.P. Weissberga, według których: ..To co najbardziej pomocne znajduje się w samym kliencie – zadaniem osoby interweniującej jest zaledwie aktywizować, uruchamiać i ujawniać wewnętrzne zasoby, prozdrowotne procesy zmiany w dążeniu do rozwiązania kryzysu. Głównym narzędziem interwencji kryzysowej jest sam interweniujący, działający fachowo, lecz spontanicznie w odpowiedzi na szybko zmieniające się wymagania interpersonalne sytuacji kryzysu i relacji pomagania. Założenia teoretyczne i szczegółowe techniki działania są mniej istotne od spontanicznej manifestacji wewnętrznych, szczerych po- staw osoby interweniującej” (Kubacka-Jasiecka 1997, s. 120). Innymi słowy jakość i skuteczność aktywności interwenta zależy przede wszystkim od jego samoświadomości i integracji emocjonalnej, oraz stosownych przekonań. Fachowa wiedza stanowi tylko uzupełnienie koniecznych zasobów osobistych. W związku z tym należy zwrócić uwagę na siłę obciążeń i presji, na jakie wystawiona jest osoba towarzysząca ofierze.

Poczucie kompetencji społecznej jako mechanizm regulacyjny

Wobec zasygnalizowanych wyżej umiejętności interwenta pokrewny jest mechanizm regulacyjny poczucia kompetencji społecznej. U osób egocentrycznych funkcjonuje on poprzez wzmacnianie poczucia własnej wartości, jako moderator występowania motywacji prospołecznej (por. Hamer 1978). Dodatnią zależność pomiędzy potencjałem regulacyjnym tego mechanizmu na motywację prospołeczną a wpływem koncentracji na „ja” opisuje Karyłowski (por. Karyłowski 1977). W przypadku interwenta kryzysowego można przyjąć, iż wysokie poczucie kompetencji społecznej ukształtowane poprzez realne życiowe doświadczenie wzmacniać będzie motywację do działań prospołecznych. Należy również zauważyć, iż w sytuacji interwentki pracującej z osobą po traumie gwałtu obecne jest duże obciążenie związane ze specyfiką społeczną tego przestępstwa, dlatego tym istotniejsza jest tu gotowość do działań na rzecz klientki, przyjęciu jej perspektywy z nastawieniem na dostrzeżenie i zrozumienie jej potrzeb i emocji przy równoczesnym efektywnym wykorzystaniu potencjału sieci społecznej, w procesie oddziaływania na kontekst środowiskowy w celu uzyskania żądanej zmiany. Jednakże aby tak było wysokie poczucie kompetencji społecznej powinno mieć silne osadzenie w kompetencjach zawodowych interwenta.

Społeczno-kulturowy kontekst i podłoże zjawiska gwałtu

Zgodnie z teoretycznym założeniami psychologicznej interwencji kryzysowej przy omawianiu jakiegoś zjawiska, które odpowiedzialne jest za powstawanie kryzysów, traum, urazów, a niewątpliwie do takowych należy gwałt, należy przyjrzeć się społeczno-kulturowemu podłożu, w którym to zjawisko jest zakorzenione. Według Kubackiej-Jasiec- kiej „kryzysy mają swe źródło w czynnikach kulturowo-społecznych (kompleksowo wzajemnie powiązanych). Są bardzo złożone, w sposób mniej lub bardziej bezpośredni powiązane z funkcjonującymi w społeczności wartościami (na przykład rasistowskimi, seksistowskimi, nietolerancją, itp.), poziomem socjalizacji norm i wartości (na przykład niemożności otrzymania pracy ze względów rasowych, bicie kobiet jako norma zwyczajowa norma podkulturowa kontroli partnerki), rozpowszechnianiem zjarwisk dewiacyjnych, które łamią akceptowane  normy społeczne (takich jak przemoc, uzależnienia, gwałt, zdrada małżeńska, itp.)” (Kubacka-Jasiecka 1997, s. 21). Wymóg stworzenia przez interwenta bezpiecznej niszy społecznej związany jest z umiejętnością oddziaływania na kontekst. Są to oddziaływania skierowane na interakcje pomiędzy osobami i na procesy grupowe. Ich celem jest zbudowanie takich systemów w otoczeniu, które będą wspierać rozwój jednostek oraz tworzenie wartości grupowych i kulturowych, a także zapobieganie patologii (por. Sęk 2000). Umiejętność oddziaływania na kontekst można określić jako jedną z bazowych składowych kompetencji społecznej interwenta kryzysowego. Według J.M. Wiemanna „kompetencja społeczna jest określoną zdolnością do takiego zachowania się w interakcji z otoczeniem, aby adekwatnie do sytuacji osiągnąć zamierzone cele” (Wiemann 1977). Według Matczak kompetencja społeczna to nabyta umiejętność warunkująca efektywność funkcjonowania w warunkach społecznych rozumianych jako wszelkiego rodzaju kontakt interpersonalny. Są to inaczej mówiąc umiejętności radzenia sobie z innymi ludźmi.

Modelowa postawa interwentki wobec ofiary gwałtu

Postulowana postawa nie jest idealną, ponieważ uwzględnia istnienie kontekstu społecznego, w którym ukształtowała się interwent- ka. Ma ona zazwyczaj swoje własne obawy i ograniczenia, ale powinna mieć ich świadomość i intencjonalnie starać się wypełnić wymogi „wystarczająco dobrej postawy wobec ofiary”. Postawę tę można określić jako gotowość do działań prospołecznych (por. Reykowski 1986). Oznacza to, iż celem takich działań jest korzyść innych ludzi, zaspokojenie potrzeb drugiego człowieka, jego dobro lub spowodowanie zmiany w kierunku dla niego korzystnym. Do składników formalnych tej gotowości należy: Zdolność spostrzegania potrzeb i emocji, jest to tzw. składnik per- cepcyjny zwany też często trafnością spostrzegania społecznego (por. Sęk 1985). Jeżeli chodzi o zawartość treściową to uwzględnia- jąc specyfikę gwałtu jako „niewidzialnego przestępstwa” ważną kwestią jest samo nazwanie zdarzenia i dostrzeżenie jego traumatycznego wpływu na kobiety. Umiejętność programowania czynności mających na celu korzyści innych ludzi (składnik operacyjny). Chęć podejmowania działań na rzecz innych ludzi (składnik motywacyjny) (Sęk 2000). Autorka omawiając tą specyficzną postawę zwraca uwagę, iż fundamentalne znaczenie ma tu motywacja do pomocowych czynności prospołecznych. Może ona być oparta na pierwotnych, wrodzonych mechanizmach popędowo-emocjonalnych, może wyrastać z motywów syntonicznych będących generalizacją własnych standardów związanych z psychologiczną bliskością „ja” osoby pomagającej do wspomaganej. Czasem ten typ motywacji określano jako empatię uwarunkowaną własnym doświadczeniem. Motywacja empatyczna ma jednak charakter ograniczony, warunkuje bowiem w zasadzie tylko pomaganie osobom pod jakimś względem podobnym do własnego „ja”. Z kolei motywacja normocentryczna (endocentryczna) jest motorem pomagania dlatego, że wynika to z poczucia obowiązku i przyjemności z jego spełnienia oraz z lęku przed wyrzutami sumienia w przypadku niespełnienia tych norm. Egzocentryczne motywy zachowań pomocowych są uniezależnione od „ja”. Motywy te zwane też autotelicznymi wyznaczają spostrzeganie człowieka jako osoby samodzielnej, zdolnej do podejmowania celów, godnej bezwarunkowo pozytywnego osobowego potraktowania. Autoteliczne motywy prospołeczne warunkują interakcję partnerską (por. op.cit.).

ROLA DRAMY W KSZTAŁTOWANIU MODELOWEJ POSTAWY WOBEC OFIARY GWAŁTU Drama

Mówiąc o dramie mamy na myśli rodzaj symbolicznego zachowania, będącego reprezentacją elementów realnej rzeczywistości, które podejmowane jest w sposób świadomy w celu ich doświadczan ia poznania. Doświadczenie takie może istnieć jedynie przy zgodzie jednostki na zastąpienie elementów realnej rzeczywistości określonym symbolem. Tak rozumiana drama jest sposobem docierania do różnych elementów rzeczywistości (społecznej i wewnętrznej), często niedostępnych dla obserwatora i możliwych do zgłębienia jedynie w akcie uczestnictwa i bezpośredniego zaangażowania. Służy poznawaniu świata i możliwości, jakimi człowiek dysponuje w kontakcie z nimi. Skoncentrowana jest na wzajemnym związku człowieka z jego otoczeniem, sposobem w jaki postrzega świat otaczający oraz jak radzi sobie z problemami w nim tkwiącymi. Całość działań odbywa się w obrębie przestrzeni scenicznej. Słowami kluczowymi dla dramy są: konflikt dramatyczny – najczęściej jest to naszkicowany problem, istotne zdarzenie niosące ze sobą duży ładunek emocjonalny, np. informacja o dokonaniu gwałtu; rola – zarysowana ogólnie przez moderatora dramy i konstruowana „na gorąco” przez uczestnika zajęć, refleksja nad rolą.

Grożący kryzys

Kluczowym zadaniem każdego tego rodzaju programu skierowanego do zwalnianych z pracy osób jest wyodrębnienie i wczesne zidentyfikowanie tych, którym grozi poważniejszy kryzys oraz umożliwienie dotarcia przez ludzi potrzebujących pomocy do wszystkich jej możliwych źródeł. Konieczne jest zdiagnozowanie pod tym kątem grupy bezrobotnych i przygotowanie możliwie szerokiej oferty pomocy. Powyższy model łączy się z określonymi ograniczeniami. Pierwsze z nich wiąże się ze specyfiką przemian polityczno-gospodarczych w Polsce, które dokonały się po roku 1989. Zmiany ekip rządzących pociągają za sobą nowe rozstrzygnięcia prawne dotyczące kwestii zatrudnienia i dlatego trudno o wypracowanie określonych strategii działania, których skuteczność mogłaby podlegać weryfikacji w dłuższym okresie czasu. Druga trudność wiąże się brakiem rozwiązań systemowych, które stymulowałyby aktywność bezrobotnych, a samo bezrobocie traktowane jest jako stały element gospodarki wolnorynkowej, którego poziom jest konsekwencją kondycji gospodarczej. Propozycja interwencji zawartej w modelu Catalano, Dooley ogranicza się do zwolnień grupowych, natomiast otwarta pozostaje kwestia rozwiązań wobec osób długotrwale pozostających bez pracy. Jednocześnie znaczną część populacji bezrobotnych stanowią osoby, które swoje zawodowe doświadczenia zdobyły w poprzednim systemie, a nie potrafią odnaleźć się w obecnej rzeczywistości ze względu na bierność, brak inicjatywy i przypisywanie odpowiedzialności za brak pracy czynnikom zewnętrznym.